Trzeba przebudować stronę, wprowadzić produkt lub uruchomić marketing. Można zwrócić się do specjalisty, zorganizować projekt łączący kilka dyscyplin albo zbudować stałą współpracę. Wybór staje się prostszy, gdy opisze się pracę i to, kto będzie nią kierował.
Formę współpracy warto wybrać według tego, co trzeba dostarczyć, jak często wraca potrzeba i kto koordynuje pracę.
1. Opisać, co ma istnieć na końcu.
Materiały kampanii, działająca strona i strategia komunikacji to różne wymagania. Warto nazwać to, co trzeba wyprodukować, kto będzie z tego korzystał i co sprawi, że będzie gotowe. Jeśli da się to opisać, a kierunek już istnieje, specjalista może od razu zająć się realizacją.
Gdy priorytet wymaga badań, tekstów, projektu, programowania i pomiaru, łatwiej może być zarządzać skoordynowanym projektem. Ktoś musi też odpowiadać za połączenia: zatwierdzony projekt musi dać się zbudować, a przekazana strona musi działać i dawać się mierzyć.
2. Sprawdzić, kto utrzymuje całość pracy.
Zespół wewnętrzny z jasnym kierunkiem może dobrze współpracować z niezależnymi specjalistami. Mimo to ktoś musi przygotowywać briefy, ustalać kolejność zadań, odpowiadać na pytania i decydować, gdy opinie się różnią. Ten czas warto uwzględnić w ocenie współpracy.
Jeśli tę odpowiedzialność ma przejąć partner zewnętrzny, trzeba to powiedzieć przed prośbą o propozycję. Koordynacja, strategia i realizacja muszą być jawnie ujęte w zakresie. Propozycje warto porównywać według uwzględnionej pracy, dostępu do specjalistów, odpowiedzialności i dostępności, a nie tylko wynagrodzenia.
3. Odróżnić termin dostarczenia od powracającej potrzeby.
Projekt może mieć jasny koniec: strona jest opublikowana, kampania gotowa albo system raportowania przekazany. Warto uzgodnić, kto później z niego korzysta i go utrzymuje. Wsparcie trzeba określić, nawet jeśli projekt jest krótki.
Stała relacja ma sens, gdy kampanie, treści, strona i informacje zwrotne ze sprzedaży wymagają pracy co miesiąc. Wtedy liczą się zarezerwowane możliwości, rytm planowania i sposób, w jaki zmieniają się priorytety. Jeśli wciąż nie wiadomo, gdzie leży problem, w wyborze może pomóc sesja robocza lub ograniczona analiza. Diagnostic jest opcjonalny, a nie warunkiem wejścia dla każdego projektu.
Trzy potrzeby. Trzy możliwe punkty wyjścia.
Przykładowe sytuacje. Ta sama firma może korzystać ze wszystkich trzech formatów w różnych momentach.
| Sytuacja | Punkt wyjścia | Co trzeba uzgodnić |
|---|---|---|
| Kierunek kampanii jest zatwierdzony; brakuje materiałów | Specjalista kreatywny | Formaty, warianty, przegląd i przekazanie |
| Premiera wymaga przekazu, strony i kampanii | Skoordynowany projekt | Rezultaty, zależności i akceptacja |
| Kampanie, strona i treści wymagają comiesięcznej pracy | Stała współpraca | Możliwości, priorytety i comiesięczny przegląd |
Dokładna struktura zależy od kompetencji i czasu dostępnych wewnętrznie. Specjalista również może dostarczyć projekt w określonym terminie, gdy pozwala na to zakres.
Przed prośbą o propozycję
Co trzeba dostarczyć lub zmienić i co sprawia, że jest gotowe.
Kto dostarcza kontekst, koordynuje pracę i ją zatwierdza.
Dostępny budżet, termin i wewnętrzne możliwości.
Kto odpowiada za pracę po przekazaniu i jak zatwierdzane są zmiany.
W NOT MORE. możemy pracować bezpośrednio na podstawie briefu, w ramach Focused Sprint lub Growth Partnership. Wychodzimy od odpowiedzialności, którą chcą nam Państwo powierzyć, i od tego, co może przejąć Państwa zespół. To daje podstawę do wyboru formy współpracy.